Risk-Ödül Oranı: 3:1 Efsanesi ve Başa Baş Matematiği

Çoğu açıklama bölme işleminde durur. Ödülü riske böl, 1:2 ya da 1:3 seç, bitti. Bölme doğrudur ve tek satır tutar.

Dışarıda bırakılan kısım, oranın size gerçekten yardımcı olup olmadığına karar veren kısımdır. Hedefi ne kadar uzağa koyarsanız fiyat oraya o kadar az sıklıkla ulaşır ve edge'i olmayan bir piyasada bu iki etki tam olarak birbirini götürür. Aritmetiği iki yönde de çalıştırın, size işe yarayan bir oranın gerçekte nereden geldiğini de gösterir.

Risk-ödül oranı nedir?

Risk-ödül oranı, girişinizden stopunuza olan mesafenin, girişinizden hedefinize olan mesafeyle karşılaştırılmasıdır. Risk önce gelir: 1:2, hedefin stopun iki katı uzaklıkta durduğu anlamına gelir. Bu, girmeden önce sabitlenen, grafikteki üç fiyatın bir özelliğidir ve bir mikro lot mu on standart lot mu işlem yaptığınızdan bağımsız olarak aynı kalır.

Bunu taşınabilir kılan birim 1R'dir, girişten stopa olan mesafe. Hedefi aynı birimle ölçün, stop mesafesinin iki katındaki bir hedef EURUSD'de de, altında da, bir dakikalık grafikte de günlük grafikte de 2R'dir. Pozisyon büyüklüğü daha sonra 1R'yi paraya çevirir. Lotu ikiye katlamak olası kaybı ve olası kazancı birlikte ikiye katlar, yani nakit değişir, oran değişmez. Bu dönüşüm ayrı bir hesaptır ve pozisyon büyüklüğü hesaplayıcı bunu adım adım anlatır.

Risk-ödül oranı hesaplayıcı: elle matematik

Herhangi bir risk-ödül hesaplayıcı aynı bölmeyi yapar ve elle on saniye sürer:

Bir long işlem için bu (hedef − giriş) ÷ (giriş − stop)'tur. Bir short için her iki farkı da ters çevirin: (giriş − hedef) ÷ (stop − giriş).

1,0850'den açılan, stopu 1,0825'te ve hedefi 1,0925'te olan bir EURUSD long işlemi 75 kazanmak için 25 pip riske eder. Yetmiş beşin yirmi beşe bölümü üçtür, yani oran 1:3'tür. Bir döviz paritesinde pip ya da ham fiyat cinsinden çalışabilirsiniz; iki mesafe de aynı birimi kullandığı sürece cevap aynıdır. Bir forex risk-ödül hesaplayıcı yalnızca nakde çevirmeyi ekler, bu da lota bağlıdır, orana değil.

1:3 mü, 3:1 mi: hangi sırayla?

İkisi de, kim yazdığına bağlı olarak. Risk:ödül riski önce koyar, yani 1:3 üç kazanmak için bir birimi riske etmek demektir. Birçok platform ve trader aynı işlemi ödül-risk olarak, 3:1 şeklinde yazar. Hiçbiri yanlış değildir, ama "en az 1:2" ile "en az 2:1" aynı kuralı da tarif edebilir, tam zıttını da. Bir kaynağın sayılarını kendi sayılarınızla karşılaştırmadan önce hangi sırayı kullandığını kontrol edin. Bu sayfanın geri kalanı riski önce yazıyor.

Bir risk-ödül oranı başa baş için hangi kazanma oranını gerektirir?

1:R oranı, kazanma oranınız 1 ÷ (1 + R)'ye eşit olduğunda başa baş gelir. 1:2'de üçte bir kazanan gerekir, çünkü 2R ödeyen bir kazanan, her biri 1R'lik iki kaybı karşılar. Bu sayı bir tabandır. Altında, kurulumlar ne kadar iyi görünürse görünsün para kaybedersiniz; üzerinde durduğunuzda ise sadece yerinizde sayarsınız.

Maliyetler her satırı hareket ettirir ve bunları ele almanın en kolay yolu aynı birimdir. Spread, komisyon ve kayma (slippage) her işlemde ödenir, yani bir kazanan R eksi maliyetleri öder, bir kaybeden ise 1R artı maliyetlere mal olur. 1R'nin payı olarak yazıp buna c dersek, taban (1 + c) ÷ (1 + R) olur. Yaklaşık 1 pip maliyetli 25 pip'lik bir stop c = 0,04 verir ve 1:3'teki taban %25'ten %26'ya çıkar. Tablo etkinin görünür olması için 0,1R kullanıyor.

Bu tabloda kaçırılması kolay iki şey var. 1:1'den 1:2'ye geçmek gereken kazanma oranını neredeyse on yedi puan düşürür; 1:4'ten 1:5'e geçmek ise yaklaşık üç puan düşürür. Ve maliyet sütunu en çok tepede ısırır, oranın küçük ve stopun genelde dar olduğu yerde. Kabaca 1:3'ten sonra, daha geniş bir hedef gereksinimi çok az değiştirir.

1:3 oranı neden her zaman kazanmaz?

Bir hedef ancak fiyat oraya ulaştığında öder ve ne kadar uzakta dururlarsa o kadar az sıklıkla bu gerçekleşir. Yönlü bir edge'i olmayan bir fiyatta, −1R'den önce +3R'ye ulaşma şansı dörtte birdir. Bu, başa baş tabanıyla aynı sayıdır, yani daha geniş hedef tek başına hiçbir şey satın almaz. Efsane, ilk yarısı doğru olduğu için ayakta kalır.

İlk yarısı yukarıdaki tablodur: daha geniş bir hedef ihtiyaç duyduğunuz kazanma oranını düşürür. İkinci yarısı ise neredeyse hiç onun yanında görünmez. Herhangi bir noktadan yukarı gitme ihtimali aşağı gitme ihtimaline eşit bir fiyat düşünün, durduğunuz yerden edge'i olmayan bir piyasa. Bu fiyatta, girişinizin bir birim altındaki bir seviyeye değmeden önce R birim üstündeki bir seviyeye değme şansı 1 ÷ (1 + R)'dir. 1:1 için ikide bir, 1:2 için üçte bir, 1:3 için dörtte bir.

Bu oranları ödemelerle karşı karşıya koyun, her satır birbirini götürür. İşlemlerin dörtte biri 3R kazanarak 0,75R ekler; dörtte üçü 1R kaybederek 0,75R götürür. Toplam sıfırdır ve aynısı 1:1'de de 1:5'te de olur. Oran, sonuçların nasıl göründüğünü değiştirir — daha nadir ve daha büyük kazananlar, aralarında daha uzun kaybetme serileri — ama toplamda ne çıktığını değiştirmez. Maliyetleri ekleyin, her satır aynı miktarda negatife döner.

"3:1 her zaman kazanır" sözünün bir kural değil bir efsane olmasının sebebi budur. Oran, bitiş çizgisini ve onu geçme şansını birlikte hareket ettirir, yani oran tek başına bir edge olamaz. Bir edge'iniz varsa, bu, fiyatın hedefinize girdiğiniz noktalardan 1 ÷ (1 + R)'den daha sık ulaştığı anlamına gelir. Bu, girişin ve stopun nerede durduğuna bağlıdır, seçtiğiniz katsayıya değil, ve hiçbir diyagram size onu olup olmadığını söyleyemez. Kendi işlemlerinizin bir örnekleminde ortaya çıkar ya da çıkmaz.

Düşük tutturma oranlarından iki sonuç çıkar. Dörtte bir kazanmada uzun kaybetme serileri normaldir ve ne kadar derine indikleri kendi aritmetiğine sahiptir, drawdown ve iflas riski başlıkları altında ele alınır. Gerçek bir edge'le bile, geniş bir hedef risk yönetimi trading genel bakışının ortaya koyduğu pratik yollarla sızdırır.

Day trading için en iyi risk-ödül oranı var mı?

Day trading için, ya da başka herhangi bir stil için, tek bir en iyi oran yoktur. Almaya değer bir oran grafikten okunur: stop, işlem fikrinin yanlış çıktığının kanıtlandığı yere gider, hedef ise fiyatın ulaşmak için gerekçesi olan bir sonraki seviyeye gider, oran da bu iki mesafenin verdiği her neyse odur. Day trading'in değiştirdiği şey, maliyetlerin her bir risk biriminden ne kadarını yediğidir.

Yukarıdaki kareyi ele alalım. Fiyat yukarı kırdı, sonra bir bölgeye pullback yaptı. Stop bölgenin altına aittir, çünkü onun içinden bir kapanış işlemin gerekçesinin gittiği anlamına gelir; o seviyenin nasıl bulunduğu order block trading (kurumsal emirlerin bulunma olasılığı yüksek bölgede işlem) konusudur. Hedef, pullback'in başladığı high'tır, çünkü üstünde duran stoplar likidite yazısının açıkladığı gibi yapının işaret ettiği likiditedir. Ölçüldüğünde bu 1,6R verir. 2 değil, 3 değil. 3R'de ısrar etmek, hedefi grafiğin gösterdiği her şeyin çok üstüne koymak demektir, ki bu da önceki bölümdeki hatanın ölçekli hâlidir.

Day trading, aritmetiği maliyetler üzerinden değiştirir. Gün içi stoplar dardır ve spread ile komisyon onlarla birlikte küçülmez. Yaklaşık 1 pip maliyetli 8 pip'lik bir stop, c'yi 0,125'e çıkarır, bu yüzden 1:2'deki taban %33,3'ten %37,5'e, 1:3'teki ise %25'ten yaklaşık %28'e yükselir. Aynı kurulum 40 pip'lik bir swing stopla işlem yapıldığında bu maliyetleri neredeyse hiç hissetmez, çünkü c 0,025'e düşer.

Yani day trading için pratik cevap, maliyetlerinizi rahat bir payla aşması koşuluyla, seviyelerin verdiği orandır. En yakın seviye bundan daha yakında durduğunda, dürüst hamle işlemi atlamaktır, sayı doğru görünene kadar hedefi germek değil.

Gerçekte hangi oranı işlem yapıyorsunuz?

Planladığınız oran bir çizimdir; işlem yaptığınız oran gerçekleşmiş emirlerinizde yaşar. Ortalama kazanan işleminizi ve ortalama kaybeden işleminizi alın, ikisini de R cinsinden ölçün ve birini diğerine bölün. Bu gerçekleşmiş oran, fiilen kaydettiğiniz kazanma oranına karşı konduğunda, başa baş tablosuna karşı kontrol etmeye değer tek sayı çiftidir.

Birkaç alışkanlık gerçekleşen sayıyı plandan uzaklaştırır. Stopu başa başa çekmek bazı olası kazananları berabereye çevirir. Kısmi kapatmalar işlemin bir kısmını 1R'de bankaya yatırır ve gerisini koşturur, bu yüzden ortalama kazanan ikisinin arasında bir yere iner. Stoplardaki kayma (slippage) ortalama kaybı 1R'den büyük yapar, bu da oranı diğer taraftan düşürür. Bunların hiçbiri kendi başına yanlış değildir. Her biri geçmeniz gereken sayıyı değiştirir.

İki ortalama elinizde olduğunda, R cinsinden işlem başına beklenti, kazanma oranı çarpı ortalama kazanan eksi kaybetme oranı çarpı ortalama kaybedendir. Varsayımsal olarak gerçekleşmiş 1:1,8'lik bir oran ve kaydedilmiş %38'lik bir kazanma oranı için bu, 0,38 × 1,8 − 0,62 × 1, yani örneklemin güvenilecek kadar büyük olup olmadığını sormadan önce işlem başına yaklaşık +0,06R eder. Kazanma oranı, o satırda kendinizin belirleyemeyeceği tek sayıdır; bir anlam ifade edecek kadar çok işlem üzerinden ölçülmesi gerekir. Bir R'nin ne kadar para olması gerektiği ayrı bir karardır, işlem başına ne kadar risk almalı yazısında ele alınıyor.

SMCZone nereye oturuyor

Bu sayfadaki aritmetik bir fişe sığar. İşlem açıkken ona bağlı kalmak farklı bir beceridir ve Curriculum'umuz tam da orada başlar. Başlangıç seviyesi, boyutlandırmayı ve geçersizleşmeyi herhangi bir giriş modelinden önceye koyar, mentorlu seviyeler ise idealize edilmiş işlemler yerine kendi gerçekleşmiş işlemlerinizi inceler, ki gerçekleşmiş oranın varsayılmak yerine ölçüldüğü yer tam olarak burasıdır. Bekleme listesi açık, kurucu fiyatlandırması ve ilk grup için bir yıl ücretsiz Money Hunter ile.

Grafik tarafında, Money Hunter TradingView ve MetaTrader 4/5'te inducement'ı, break of structure'ları, change of character'ları ve order block'ları işaretler, böylece stop ve hedef, yuvarlak bir pip sayısı yerine üzerinde duracakları birer seviyeye sahip olur. Kod düzeyinde non-repaint'tir, ona güvenmeden önce 100 barlık bir replay testiyle bunu kontrol edebilirsiniz. Ücretsiz deneme TradingView sürümünü ve uyarıları kapsar.

SSS